Recent Post

Kool Tempo

Kool Tempo Blog!

Kool Tempo

Kool Tempo Blog!

Kool Tempo

Kool Tempo Blog!

Kool Tempo

Kool Tempo Blog!

Kool Tempo

Kool Tempo Blog!

Wednesday, February 14, 2018

සදානුස්මරණිය ප්‍රථම ප්‍රේමය ~ මේ ආදරයයි ~ 114




සදානුස්මරණිය ප්‍රථම ප්‍රේමය


මේ ආදරයයි





114.

ඔය විදිහට දවස් ගතවුනා. මට යන්න තිබුණේ හෙට කියලා අද මට කුරියර් සර්විස් එකකින් ලියුමක් ලැබුනා.
ආදරණිය කාවින්ද,
මම ඔයාගේ තාරුකා!
සමාවෙන්න මට කතා කරන්න විදිහක් නැති වුනාට. එදා වුන දේ ගැන දහස් වාරයක් සමා වෙන්න... මට කරගන්න දෙයක් නැති වුනා. ඔයාට තුවාල වුනා කියලා මම දන්නවා. ඔයා ළඟින් ඉන්න බැරි වුනත් හැම දවසකම මම ඔයා ගැන හොස්පිට්ල් එකෙන් හොයලා බැලුවා. ඔයා දවස් දෙකකින් ගෙදර ගියා කිව්වහම තමයි මගේ හිත හරිගියේ.
මට ඔයාට කතා කරන්න විදිහක් නෑ කාවින්ද.. මම දැන් ඉන්න තත්වේ උඩ ඔයාට කතා කරනවා කියලා කවුරු හරි දැනගත්තොත් ඒක අපි දෙන්නටම ප්‍රශ්ණයක් වෙයි. මම පොඩි ප්‍රශ්ණෙකට මැදි වෙලා ඉන්නේ දැන්... මටම ඒක විසඳගන්න දෙන්න.... මට පුළුවන්....! මාව විශ්වාස කරන්න!
ඔයාට මේ හැම දෙයක්ම හිතාගන්නවත් බැරිව ඇති. වෙලාව ආවහම මම මේ හැම දෙයක්ම ඔයාට කියනවා. ඊට කලින් කියලා ඔයාවත් මගේ ප්‍රශ්ණ වලට ඇදලා දාන්න මම කැමති නෑ.
ඒත් එකක් මතක තියා ගන්න.... මම හැමදාමත් ඔයාගේ කාවින්ද. ඔයාට ඇර වෙන කිසිම පිරිමියෙකුට මාව අල්ලන්නවත් බැහැ. මම ඉඩ දෙන්නෙත් නැහැ. ඉක්මනටම මම ඔයාව බලන්න එන්නම්... ප්ලීස් ඒ වෙනකම් ඉවසන්න.
එදා ගිහාන් ගේ කීමට ඔයාට වෙඩි තිබ්බ බව මම දන්නවා. මම කවදාවත් ඒකට ගිහාන්ට සමාව දෙන්නේ නෑ. ඔයා වෙනුවෙන් මට කරන්න බැරි දෙයක් නෑ කාවින්ද. ඒ නිසා ඔයාට කරපු දේ වෙනුවෙන් මම ගිහාන්ට හොඳ පාඩමක් කියලා දෙනවා. දැන් මේ වෙලාවේ තාත්තා, මාමා, දෙන්නම ඉන්නේ මාත් එකක් තරහින්. ඒ අයට හිතන්න දෙමු අපි දෙන්නා වෙන්වෙලා කියලා. එතකොට මට මගේ ප්‍රශ්ණ විසඳගන්න ලේසියි.
මොන දේ වුනත් මම ඔයා ළඟට ඉක්මනටම එනවා කාවින්ද. මට ඔයා නැතුව එක මොහොතක් වත් ඉන්න බෑ. ඒත් අපිට ආයෙත් වතාවක් ඉවසන්න වෙනවා. ප්ලීස් මාව විශ්වාස කරලා ඉන්න...
ඔයා බදාදා ගියාට පස්සේ ඩිග්රි එක කම්ප්ලීට් කරගන්න. ඉක්මනටම මම ඔයාව බලන්න එනවා. ප්ලීස් ඉගෙනගන්න වැඩේ හරියටම කරන්න.
මම දැන් නවතින්නම්. පුළුවන් එක්මනට මම තවත් ලියුමක් එවන්නම්.
මම ඔයාගේ ආදරණිය තාරුකා.

හෙනයක් ගහනවා වගේ මගේ ඇස් නිලංකාර වුනා. මේ කෙල්ල කොහෙද ඉන්නේ...? මොනවද මේ කරන්නේ...? එදා මොකද වුනේ... එයාට පුළුවන් නම් මට ලියුමක් එවන්න ඇයි කෝල් එකක් දෙන්න බැරි.... දිලිනිගේ වටේ මම නොදන්න මට තේරුම් ගන්න බැරි රහස් ගොඩක් තියෙනවා කියලා මට දෙවෙනි වතාවටත් දැනුනා.
අමිල කියපු දේවල් ඇත්තද? දිලිනි මට කොච්චර දේවල් හංගනවද? සිංගප්පූරුවේදිත් එයා මට මේ කතාවම කිව්වා. වෙලාව එනකං ඉන්න, හැම දෙයක්ම මට කියනවා කියලා. දැනුත් ඒකම කියනවා.
මම ලියුමක් අරන් ගියා අමිල හම්බ වෙන්න. ඌවත් දාගෙන සචියගේ ගෙදර ගියා.
ලියුම කියවපු ගමන් අමිලගේ කට ඇරුණා.
“මට සමාවෙයං කාවා... මම කලින් කියපු දේ ගැන මොකද හිතන්නේ..? උඹට දිලිනිව තේරුම් ගන්න පුළුවන්ද...? මේ වගේ රහස් තව කොච්චර ඇද්ද කෙල්ල වටේ?“ අමිල ඇහුවා.
“මට තේරෙන්නේ නැහැ බං...“
“අනික හිතපං කාවා... ගිහානයාට ඔච්චර සුද්ද සිංහලෙන් පැහැදිලි කරලා දීලත් ඌ තාමත් කෙල්ලෙගේ වටේ කැරකෙනවා. ඌ කොච්චරවත් කියන්නේ දිලිනි උගේ කියලා.. ඌට අයිතියක් තියෙනවා කියලා...“
“ඉතින්..“
“උඹට සැකයක් නැද්ද...? ඇයි ඌ එහෙම කියන්නේ..?“
“ඌට පිස්සු බං...“
“නෑ කාවා.... මම නම් කියන්නේ ගිහාන්ගේ කතාවෙ අපිට මග ඇරිච්ච තැනක් තියෙනවා. දිලිනිවත් ඒක අපිට කියලා නෑ... ඌ කොහොමද බය නැතුව කෙල්ලට අයිතිවාසිකම් කියන්නේ, කෙල්ල කළින් ඌව බැඳලා නැත්නම්.“
“උඹ කියන්නේ උන් දෙන්නා කසාද බැඳලා කියලද?“
“වෙන්න පුළුවන්... උන් දෙන්නා මොකක් හරි හේතුවක් නිසා කලින් මැරි කරලා.. නමුත් කෙල්ල කැමති නෑ... එහෙමත් නැත්නම් කෙල්ල උඹට ලව් කළා ඌට වඩා... දැන් කෙල්ලට ඩිවෝස් එක ගන්න ඕනේ... ඒත් ගිහාන් දෙන්නේ නෑ.“
“උඹට පිස්සුද බං... උඹ මේ අර හින්දි ෆිල්ම් වල කතා කියනවා. ඇත්ත ජීවිතේ ෆිල්ම් එකක් නෙවෙයි බං...“
“නෑ කාවා... ඇත්ත කියන එක හදපු කතාවකට වඩා ෆැන්ටසි... අපි හිතන්නේ ෆිල්ම් වගේ ඒවා තමයි ෆැන්ටසි කියලා, ඒ වුනාට බං ඇත්ත ඒ ඔක්කොටම වඩා විශ්වාස කරන්න අමාරුයි.“
“නෑ... ඒක වෙන්න බෑ... දිලිනි වෙන දෙයක් ගැන මට බොරු කිව්වත් ඔය වගේ දෙයක් ගැන නොකියා ඉන්නේ නෑ...“
“උඹට ෂුවර්ද?“
“ඔව්...“ මම එහෙම කිව්වා. මොකද මම හිතුවේ නැහැ දිලිනි මට ඒ තරම් ලොකු බොරුවක් කරයි කියලා.
“උඹට ෂුවර් නම් අවුලක් නෑ.. එහෙනම් අපි වෙන්න පුළුවන් වෙන දෙයක් ගැන හිතමු.“
“හිතන්න දෙයක් ඉතුරු වෙලා නෑ කාවා. කියල තියෙන විදිහට උඹ හෙට පලයං. මොන දේ වුනත් ඒක කඩාකප්පල් කරගන්න එපා. අනික අපි දෙන්නටත් ලබන මාසේ කැම්පස් පටන් ගන්නවා.“
“මම යන්න පුළුවන්ද බං... කෙල්ල මෙහේ තනිවෙලා.“
“උඹට වෙන ඔප්ෂන් එකක් නෑ කාවා. ගිහිල්ලා ඒ වැඩේ කරපං. කෙල්ල කියල තියෙන විදිහටම උඹට කතා කරයි.“
මම කොච්චර කල්පනා කරත් කරන්න ඕනේ කිසිම දෙයක් හිතාගන්න බැරිවුනා. ඒත් එක මොහොතකට මට පොටක් පෑදුනා. දිලිනිගේ මාමා..... ලියුමේ තියෙන විදිහට එයා දැන් මේකට විරුද්ධව ඉන්නේ...  ඒත් මට මතකයි ගිහාන් මාව උස්සපු වෙලාවේ එයා කතා කළේ වෙනම විදිහකට. මට කැමති බවක් තමයි එදා පෙන්නුවේ.
අපි හැම කෙනාම පස්සේ ගියත් හෝඩුවාවක් හොයන්න, දිලිනිගේ මේ මාමව අමතක වෙලා තිබුණේ... එහෙනම් දැන්ම ඉඳලා මම මෙයා පස්සේ ටිකක් ගිහින් බලන්න ඕනේ. මම හිතාගත්තා.
මම ගෙදර ඇවිත් ට්‍රැවල් ඒජන්සි එකට කෝල් එකක් ගත්තා. ටිකට් එක සතියකට කල් දාගත්තා. ඊට පස්සේ කැම්පස් එකට කතා කරලා මට අසනීප නිසා ලංකාවෙන් පිට වෙන්න බෑ කියලා කිව්වා. දැන් හරි... යනකොට මෙඩිකල් එකක් අරන් ගියානම් හරි.
මගේ පස්සෙන්ම ආපු සචියා හොල්මන් වෙලා.
“කාවා උඹ ගමන කල් දාලා මොනවද කරන්න හදන්නේ...?“
“මට පොඩි සැකයක් තියෙනවා දිලිනිගේ මාමා ගැන... පොර මට පෙන්නුවේ වෙනම පික්චර් එකක්... දැන් දිලිනිගේ ලියුමේ තියෙන විදිහට වෙනස්ම එකක්. ඒ කියන්නේ මේ වැඩේ පිටිපස්සේ මෑන් ඉන්නවා. මම කරන්න හදන්නේ මිනිහා පස්සේ ගිහින් කෙල්ල ඉන්න තැනක් දැනගන්න.“
“ඕක හරියන වැඩක් නෙවෙයි කාවා. කෙල්ලම කියලා තියෙනවනේ ටික කාලෙකට එයා ගැන හොයන්න එපා කියලා.“
“ඒක මට විශ්වාස නෑ. කාගේ හරි බල කිරීමට ලියුම ලිව්වද කව්ද දන්නේ. මම කෙල්ලව හොයන එක කාට හරි නවත්තන්න ඕනේ නම් ඒක තමයි කරන්න තියෙන හොඳම දේ.“
“මට තේරෙන්නේ නෑ කාවා. හැම දෙයක්ම පැටලිලා.“
මම පැණියට කෝල් එකක් ගත්තා. හොඳ වෙලාවට ඌ ගෙදර හිටියා. ඔත්තු බලනවා වගේ වැඩකට නියම මූ තමයි. ඕනෙම කොනකට රිංගලා විස්තර හොයා ගෙන එන එක ඌට අමාරු වැඩක් නෙවෙයි.
මම දුන්න විස්තරය ඌ කට පාඩම් කරගත්තා.
“නියමයි කාවා... උඹට ඕනේ මේ ටික අදම දැනගන්නද නැත්නම් පස්සෙද?“
“මේ දැන්ම.... පුළුවන් තරම් ඉක්මනට.“
“එල... මේං මං ගියා. අද හවස හය වෙනකොට මම විස්තරත් අරගෙන එරංග අයියගේ ප්ලේස් එකට එනවා. උඹත් වරෙන්.“
පැණියා මේ වගේ වැඩක් බාර ගත්තොත් හරියටම කරනවා කියලා මම දන්නවා. ඒ නිසා ඒක හවස හය වෙනකං හිතින් අයින් කරලා දාලා මම සචියත් එක්ක නුවර ආවා. මම කෙලින්ම ආවේ ක්වීන්ස් හොටෙල් එකේ පබ් එකට.
“කාවා... මොකටද බං මෙහේ ආවේ...?“
“වරෙන්කෝ... බියර් එකක් ගහමු....“
“මේ දවල්... ඇයි බං..?“
“බය වෙන්න එපා බං... මම පුරුදු වෙන්න බොනවා නෙවෙයි. ඇමරිකාවේ මිනිස්සු හවස වැඩ ඉවර වෙලා ගෙදර ආව ගමන් බොන්නේ බියර් එකක්. එහෙම කියලා උන් බේබද්දෝ නෙවෙයිනේ... අපිට වඩා දියුණුයිනේ බං...“
“හරි.... මං ඒක දන්නවා... ඒ වුනාට මං අහන්නේ කවදාවත් නැතුව ඇයි උඹ මාත් එක්ක විතරක් ආවේ.“
“ඉඳගනින්කෝ...“
මම බියර් දෙකක් අරගෙන එකක් සචියාට දුන්නා .... ඊට පස්සේ උගේ ළඟින් ඉදගත්තා.
“සචියා... උඹ තමා මගේ විශ්වාසවන්තම යාළුවා. අමිලයා මේ හැමදේටම හිටියා වුනත් ඌට කියන්නත් කළින් මම මේක උඹට කියන්න හිතුවා.“
“ඒ පාර මොකක්ද උඹ කරන්න හදන්නේ? මොනවද මගෙන් අහන්න හදන්නේ?“
“උඹෙන් මොනවත් අහන්නේ නෑ බං... මම කරනවා කියලා හිතාගත්ත දේ උඹට කියන්න ඕනේ....“
“ඒක මිසක්, නැත්තං උඹ කවදද වැඩක් කරනකොට අපෙන් අහ අහා හිටියේ.“
“ඔව් යකෝ.... මම ඔය එක එකාට ඕනේ විදිහට ජීවත් වෙන එකෙක් නෙවෙයිනේ බං... අඩුම ගානේ මම අම්මට ඕනේ විදිහටවත් ජීවත් වෙන්නේ නෑ.“
“හරි හරි..... කියපංකෝ....“
“මේකයි... මම ආපහු ඇමරිකාවට යන්න කළින් කොහොම හරි ආයෙත් දිලිනිව හොයා ගන්නවා... ඊට පස්සේ මම එයාව බඳිනවා... ඊටත් පස්සේ එයාවත් එක්කගෙන යනවා...“
“ඕක කියන්නද උඹ මාව මෙතනට එක්ක ආවේ? එහෙනම් කියපංකෝ කොහොමද උඹ දැන් ඔය කියපු දේවල් කරන්න යන්නේ කියලා.“
“පුළුවන්.... හැබැයි මේ සැරේ මට මේකට උඹලගේ උපරිම සපෝට් එක ඕනේ... දිලිනිගේ අම්මා, තාත්තා, ගිහාන්, මාමා, නැන්දා, ශලිනි, සහ දිලිනිත් එක්ක පොඩි හරි සම්බන්ධයක් තිබ්බ එකෙක් හරි අතාරින්නේ නැතුව ඒ හැම එකාම ගැන ඔත්තු බලන්න ඕනේ... වෙන එකක් තියා අපේ අම්මා, තාත්තා, විශේෂයෙන් ඩගී අංකල්, උගේ හෙන්චයියා රසල්, පස්සෙත් යන්න ඕනේ.... උදව් ගන්න පුළුවන් හැම එකාටම කියපං... මම අජාට ගියලා උගේ සෙට් එකත් බස්සන්නම්.... දවල් රෑ නොබලා ගේමට බැහැපං... සල්ලි මම දෙන්නම්... උඹ වැඩේ ලීඩ් කරන්න ඕනේ..“
“එතකොට උඹ..“
“මගේ වෙන ප්ලෑන් එකක් තියෙනවා. අනික ඔය වැඩේට මම බැස්සොත් ගොඩක් එවුන් සැක කරනවා.“
“දැන් කියපං මොකක්ද උඹේ ප්ලෑන් එක...“
“ඒක මම වෙලාවට කියන්නම්... දැන් මම කියපු දේ කරපං...“
“මචං කාවා... උඹ මගේ එක බඩවැල කඩාගෙන ආපු සහෝදරයෙක් වගේ නිසා කියන්නේ... මේක ඉංග්ලිෂ් මූවී එකක් නෙවෙයි. ඕවා ඇත්ත ජීවිතේ හරියන්නේ නෑ බං.“
“හරියනවා... උඹ මම කියන දේ කරපංකෝ....“
මම එහෙම කිව්වට පස්සේ සචිත්‍ර මට බැන බැන යන්න ගියා. මොනව කිව්වත් සචිත්‍ර වැඩේ කරන බව දන්න නිසා මම මිනිහට යන්න දීලා ගේ ඇතුලට ගියා.

සදානුස්මරණිය ප්‍රථම ප්‍රේමය ~ මේ ආදරයයි ~ 113




සදානුස්මරණිය ප්‍රථම ප්‍රේමය


මේ ආදරයයි






113.

මම දවස් දෙකකදි ගෙදර ගියා.
තුන්වෙනි දවසේ මම කොහොම හරි ඇවිදින්න පටන් ගත්තා. තුවාලේ ටිකක් රිදුනත් අවුලක් නැතුව ඇවිදින්න මට පුළුවන් වුනා.
අම්මා දීප නැන්දත් එක්ක මට අවශ්‍ය කරන දේවල් කරලා දුන්නා. ඒත් කන්නේ බොන්නේ මොනවද අහනවා වගේ සාමාන්‍ය දෙයක් ඇරෙන්න වෙන කිසිම දෙයක් අම්මා මාත් එක්ක කතා කළේ නැහැ.
බැරිම තැන මම අම්මට කතා කළා.
අම්මා.... මට සමාවෙන්න..“
ඇයි...? මොකටද?“
මම අම්මට බොරු කළා!“
ඔයා කලින් අච්චර දෙයක් වෙලත් ඔය සම්බන්දේ නැවැත්තුවේ නැති එකේ... මට කියන්න මොනවත් ඉතුරු වෙලා නෑ... ඒ කෙල්ලවත් මට වුන පොරොන්දුව තියයි කියලා මම හිතුවා.“
එයා එහෙම කළා අම්මා.... මමයි එයාට බල කළේ ඒක කරන්න එපා කියලා. එයාට ඕනේ වුනේ නෑ අම්මගේ හිත රිද්දන්න... ඒ නිසා එයා මගෙන් ඈත් වුනා... මමයි ආයෙත් ඒක පටන් ගත්තේ.“
ඔයාට තේරුණේ නැද්ද ඕක නොගැලපෙන සම්බන්ධයක් කියලා. ඇයි මේ රටේ වෙන කෙල්ලෝ නැද්ද?“ අම්මා ඇහුවා.
මේක තවදුරටත් අම්මා එක්ක වාද කරලා වැඩක් නැති නිසා මම කට වහගත්තා.
අපි තව දුරටත් ඔයාට මේ ගැන කියන්නේ නැහැ... ඔයා දැන් වැඩිහිටියෙක්... කල්පනා කරලා මොකක්ද ඔයාට හොඳ කියලා හිතලා තීරණයක් ගන්න. හැබැයි මොන දේ කළත් පරෙස්සමෙන්... ඔයා හැප්පෙන්නේ සල්ලි වලින් ඔළුව උදුම්මගත්ත මෝඩයෝ එක්ක. උන්ට සල්ලි නිසා මිනිහෙක් මරනවා කියන්නෙත් පොඩි දෙයක්...“
අම්මා මම කවදාවත් නොහිතපු විදිහේ කතාවක් කිව්වේ...
මම මෙහේ ඉන්නේ නෑ අම්මා... ලබන සතියේ මම ආපහු යනවා.“
ඒක හොඳයි... ටික කාලයක් යනකං මෙහේ එන්න එපා.“
වටෙන් වටෙන් ආවත් මට තාමත් අවශ්‍ය දේ කියාගන්න බැරිවුනා. ඒ නිසා මම සම්පූර්ණ ධෛර්යය දාලා ආයෙත් අම්මට කතා කළා.
අම්මා...“
ඇයි....?“
මට අම්මට දෙයක් කියන්න තියෙනවා....“
මොකක්ද?“
අම්ම කවදාවත් දිලිනිට කැමති වෙන්නේ නැද්ද?“
ඇයි එහෙම අහන්නේ...?“
අම්මා... මම කියන දේ අහන්න.... අපි දෙන්නා ආදරේ කරනවා... ඇත්තටම අපිට වෙන් වෙන්න බෑ..... ප්ලීස් අම්මා..... එයා මගෙන් මොනවත් ප්‍රයෝජනයක් ගන්නවා නෙවෙයි... එයා ඇත්තටම මට ආදරෙයි...“
අම්මා කතා කළේ නැහැ.
අම්මා... කියන්නකෝ.... ඔයාලා ඔය හිතන විදිහේ වැරදි දේවල් කිසි දෙයක් එයාගේ නැහැ. එකම දේ එයාට සල්ලි තියෙනවා.... ඒක එයාගේ වැරැද්දක් නෙවෙයි. මගේ කකුලට බෙහෙත් කරන්න මාව සිංගප්පූරුවේ යැව්වේ එයාගේ සල්ලි වලින්... දෙවෙනි පාරත් එහෙමයි..... එයා මට ඇත්තටම ආදරේ නැත්නම් ඒ වෙලාවේ මාව අතෑරලා දාලා ඉන්න තිබුණා.“
ඔය දෙන්නා සිංගප්පූරුවේදි හම්බ වුනාද?“
ඔව්..“
අම්මට බොරු කියන්න මට හිත දුන්නේ නැහැ. ඒ නිසා මම ඇත්තම කිව්වා.
දෙන්නා එකටද හිටියේ... ඔයාගෙන් ඒ ළමයට වරදක් වුනාද?“
මට සමාවෙන්න අම්මා.... මම වැරැද්දක් කළේ...“
මට තේරෙන්නේ නැහැ... ඔය දෙන්නම වැරදියි... දෙන්නා දුර ගිහින් වැඩියි.... ඔය දේවල් කරන්න කළින් හිතන්න කොච්චර දේවල් තියෙනවද ලොකු පුතා.“
අම්මා.... මම කියන දේ අහන්න... ඔයා කියන ඕනෙ දේකට කැමති වෙන්නම්.... ඒත් අපි දෙන්නට වෙන් වෙන්න කියන්න එපා.“
මම කලිනුත් කිව්වනේ ලොකු පුතා. ඔයා දැන් වැඩිහිටියෙක්.... ඔයා හිතලා තීරණයක් ගන්න... මගෙන් බාධාවක් නැහැ... ඒත් ඔය සම්බන්ධයට නම් මගෙන් ආශිර්වාදයක් ලැබෙන්නේ නැහැ.“
අම්මා අවසන් තීරණය දුන්නා.
බලාගෙන ගියාම කෙලින්ම එපා නොකියා, මම හිතලා තීරණයක් ගන්න කියලා අම්මා මාව නියම අමාරුවක දැම්මේ...
එදා ඒ කතාව ඒ විදිහට ඉවර වුනා.
මම ලංකාවේ ඉන්න තිබුණ දවසුත් ගෙවිලා ගියා. අපි මොන තරම් උත්සහ කළත් දිලිනි ගැන කිසිම හෝඩුවාවක් දැනගන්න බැරි වුනා.
කාවා කෙල්ල හොල්මනක් වගේ අතුරුදහන් වෙලා. අපි ගිහානයා පස්සේ පැන්නුවා, දිලිනිගේ තාත්තා, අම්මා නැන්දා, හැමෝම පස්සෙන් ගියා... වෙන එකක් තියා යකෝ පැණියා ගෙදර වැඩ කාරයා පස්සෙනුත් ගියා... ඒත් වැඩක් නෑ බං... කෙල්ල වාෂ්ප වෙලා වගේ...“
එහෙම වෙන්න බෑනේ බං...“
ඒ වුනාට වෙලානේ යකෝ....“
මම යන්නත් ඕනේ.. තව සතියකින් කැම්පස් පටන් ගන්නවා... ඊට කළීන් මේ කෙල්ල ඉන්න තැනක් දැනගන්න බැරි වුනොත් මට යන්න වෙන්නේ නෑ...“
අම්මා තාත්තා දෙන්නත් අවුලක් නැතුව ඉන්නවා කියන්නේ කෙල්ලත් කොහේ හරි අවුලක් නැතුව ඇති බං.“
දන්නෑනේ බං ඒක හරියටම..... මට පිස්සු වගේ....“
අපර් ලේක් එකේ ගල් බැම්ම උඩ ඉඳගෙන අමිල පාර දිහාම බලාගෙන හිටියා.
“එක වෙලාවකට මට හිතෙනවා කාවා උඹ මේ කරන්නේ හරියන දෙයක් නෙවෙයි කියලා.“ ඌ කිව්වා
“ඒ පාර උඹත් පටන් ගත්තද අපේ අම්මා වගේ....“
“නෑ කාවා.... බලපං.... එක සැරයක් කෙල්ල තනි කැමැත්තට අතුරුදහන් වුනා... උඹට පුළුවන් වුනාද අඩු ගාණේ මොකද වුනේ කියලවත් හොයා ගන්න... කෙල්ලම ආපහු ආව නිසා හොඳයි.... දැන් දෙවෙනි පාරටත් කෙල්ල නෑ.... අපි දන්නෑ මොනවා වුනාද කියලා... අඩුගාණේ අපිට හිතාගන්නවත් බෑ..“
“හරි... උඹ මොනවද කියන්න හදන්නේ...?“
“මම කියන්නේ බං කෙල්ල ගැන විස්තර මොනවත් උඹ දන්නෑ... කෙල්ල ඒවා කියන්නෙත් නෑ... කෙල්ල උඹට කෝල නොකළොත් කෙල්ල කොහේ ඉන්නවද මොනව කරනවද කියලා උඹට කිසිම අදහසක් නෑ.......“
“තාමත් මට උඹ කියන දේ පැහැදිලි නෑ...“
“මම කියන්නේ කාවා... කෙල්ල ගැන උඹට සැකයක් හිතෙන්නේ නැද්ද....? කෙල්ල ගෙදර නැත්නම් කොහේ ඉන්නවද කියලා උඹ දන්නෑ... කෙල්ලගේ නෑ‍දෑයෙක්, යාළුවෙක් කිසි කෙනෙක් කෙල්ල උඹට අඳුන්වලා දෙන්නෙත් නෑ.... අඩු ගානේ උඹට කිසිම කෙනෙක්ගේ නමක්වත් කියලා තියෙනවද?“
“ඉතින්....“
“යකෝ... කෙල්ල උඹට සිරවට ලව් නම්... හංගන්න දෙයක් නැත්නම් ඇයි මේ විදිහට විස්තර හංගන්නේ.... මම නම් කියන්නේ කෙල්ල ජෙනුයින් නෑ..... .තරහ වෙන්න එපා කාවා.... මට නම් සැකයි....“
“හරි උඹ කියන නිසා අපි එහෙම හිතමුකෝ... ඒත් කෙල්ල මට බොරු කියලා මොනව ගන්නද.....? මොකක්ද බොරු කියලා, මාව ලං කරලා තියාගන්න තරම් මගේ තියෙන විශේෂත්වය.... මට සල්ලි නෑ... සුපර් පවර් එකක් නෑ.... මහලොකු වලව් කුල නෑ.... පොලිටිකල් පවර් එකක් නෑ... ඉතින් ඇයි බං ඒකි මාව රවට්ටලා තියාගෙන ඉන්නේ...“
“ඒකටනම් කාවා කියන්න තියෙන්නේ දන්නෑ කියලා... ඒ වුනාට පරෙස්සමෙන් වැඩ කරපං.... කෙල්ලෝ හිතන විදිහ හරි අමුතුයි බං... උන් හෙන කම්ප්ලිකේටඩ්.... සංකීර්ණයි....“
“මට තේරෙනවා... මෙච්චර ළඟින් ඉඳලා මට දිනිව තේරුම් ගන්න බැරිවුනා... සමහර වෙලාවට දිලිනි හිතන විදිහත් තේරුම් ගන්න අමාරුයි... ඒත් ඒ මොනව වුනත්, මාව රවට්ටලා තියාගන්න තරම් හේතුවක් මට හොයාගන්න බෑ... ඒ නිසා මම හිතන්නේ කෙල්ල ජෙනුයින්..“
හවස කරුවල වැටෙනකම් අපි අපර් ලේක් ගල් බැම්ම උඩ කතා කර කර හිටියා.
“කාවා... දැන් යමං ගෙදර... මේ දවස් වල උඹට කරුවල වැටෙනකොට අපලයි... අහක යන ඒවත් උඹට සෙට් වෙනවා... අනිත් එක මේ විදිහට ඉන්න එක සේෆ් නෑ.“
“යකෝ මේක මාර සීන් එකක් වුනානේ.. ඉපදුන දවසේ ඉඳලා හිටපු නුවර ඉන්න දැන් මට බෑ.....“
“හ්ම්..... අපි බලමුකෝ කාවා.. හැමදාම උන්ට රජ වෙන්න බෑනේ.. දවසක් එයි එක්කෝ උන් නැත්නම් අපි. මම නම් දැන් මැරුණත් මේ ගේම් එක අතාරින්නේ නෑ.“
සචියා කිව්වා.
“මට නම් කාත් එක්කවත් ගේමක් නෑ බං. මට ඕනේ කෙල්ලත් එක්ක පාඩුවේ ඉන්න. මට ගිහාන් හිටියත් එකයි නැතත් එකයි. අපිට කරදරයක් නොකර ඉන්නවනම් මට ප්‍රශ්ණයක් නෑ.“
“මොකද කාවා උඹ.... නිකං දියාරු වෙලා... උඹ ඌට බයද?“
“බය නෑ බං... ඒ වුනාට මේවා අපි ඉස්කෝලේ යන කාලේ වලි වගේ නෙවෙයි බං... මේවා සිරා කේස්... ඒ කාලෙ නම් අපි වලිය දාගත්තා, ගැහුවා මාරු වුනා. උන් අපිට ගැහුවොත් දිව්වා... වැඩිම වුනොත් පස්සේ දවසක රැකලා ඉඳලා ගහයි. හැබැයි ටික දවසකින් ඒවා ඉවරයි... ඒත් මේවා එහෙම නෑ බං... මේවා ඇදි ඇදි ගියොත් නවතින්නේ දෙතුන් දෙනෙකුට සුදු කොඩි දාලා. ගිහානයා ඉස්සර වුනොත් අපිට සුදු කොඩි... නැත්තං ඌට... දන්නවනේ.... සීන් එකට ඩැනී අංකල් එන්ටර් වුනොත් එන්ටර් ද ඩ්‍රැගන් තමා...“
“උඹ කියන දේ මට තේරෙනවා කාවා... ඒත් අපිට බයේ ඉන්න බෑ... අපි මේකට මොනව හරි කරන්න ඕනේ...“ අමිල කිව්වා.
මොනව කරන්නත් කලින් මම කෙල්ලව හොයාගන්න ඕනේ. ඊට පස්සේ තමයි ආපහු යන එක ගැන හිතන්න වෙන්නේ. ඒත් හරියට දිනේට කැම්පස් යන්න බැරි වුනොත් මෙඩිකල් දෙන්නයි, හේතු කියන්නයි, ලොකු වැඩක්.
මේක අපේ ගෙදර අයගේ වැඩක් වත්ද? ඩැනී අංකල් කියන්නේ තාත්තා කිව්වොත් ඒ වගේ වැඩක් වුනත් කරන්න බැරි කෙනෙක් නෙවෙයි... ඒත් එහෙම නම් මට වදින්න වෙඩි තියයිද? නෑ වෙන්න බෑ.
ඔය වගේ උත්තර නැති ප්‍රශ්ණ සිය ගාණක් මගේ හිතේ තිබුණා.